cheering competition

Nasubukan niyo na ba ang sumali sa isang cheering competition?

Ako, oo. It was almost 2 years ago at bigla ko lang na miss ang mga araw na umaga na ako umuuwi at bago ako matulog sesermunan muna ako ng Mama ko pero di ako iimik kasi gusto ko talagang sumali at baka pag sumagot pa ako ay baka di niya na ako payagan.

Nagpra- practice kami sa iba't ibang basketball court ng Molino. Araw araw yun hanggang alas dose ng hatinggabi at uuwi na ng madaling araw. Syempre di pwedeng maligo agad dahil baka magkapasma at pagdating ng umaga, para akong ginahasa ng paulit ulit sa sakit ng katawan ko. Mga kasu kasuhan na kahit sa salon pas ay di mo madadaan. Kulang na lang ay gumapang ako paakyat sa 5th floor para sa aking klase. Ano ba ang ginagawa sa isang practice ng cheering?

Eto ang aming cycle:

1. Meeting point 4:00 pm sa **** court. Dadating ako sa meeting place sharp dahil ayokong nale- late at ayokong may nami- miss at sabi ng instructor namin ay ma- late ay kailangang mag bayad ng piso. Kapos na nga ako sa pambili ng pagkain eh, magbabayad pa ako dahil sa lateness. Sa wakas, makalipas ang isa't kalahating oras, may isa ng dumating.

"Bakit ang aga mo?" tanong sa akin ni Amy, ang cheerleader namin.
"Akala ko ba, 4:00 pm?"
"6 pm na daw, wala bang nag update sayo?"
"Wala." Shit!

2. Sa wakas, makalaipas ang halos tatlong oras, kumpleto na kami at magsisimula na kaming mag stretching. Tapos tawanan, landian at tsismisan. Madalas pagusapan ang isa naming ka mate na laging late tapos di naman ganun kagaling sa pagkuha ng steps. Pinaguusapan din ang mga buhay buhay namin, kung sino ang ayaw naming prof, sino ang prof na pag nagsalita ay kailangan ng payong, minsan naman sinasamahan pa namin mag review dahil meron kaming exam kinabukasan.

3. Tapos, nandyan yung pag isa sa inyo di nakakuha ng steps, uulit ulitin niyo siya hanggang sa makuha niyo na iyon ng tama. Kailangan ng team work dito, ng concentration dahil pag di mo nakuha, patay ka sa mga nakakuha ng steps. Maaasar ka talaga.

4. Break time. Pupumta sa van ang majority of guys sabay mag iinom. (tama ba iyon?) Kami namang mga gurls ay magto- toilet, maghahanap ng barbecue, iinom ng tubig. Tsismisan ulit tyapos bonding na din. Pahinga konti tapos rampa na naman.

5. Tapos, magkaka problema ang CD player, magkaka delay na naman ang practice. Magkakaroon ng sisihan, tapos may magvo- volunteer na magdadala ng maayos na CD player kinabukasan. Countings na lang kami tapos pagdating 11:30 pack up na kami.

6. Sabay sabay maglalakad pauwi ang mga walang pamasahe. Mauuna na ang may mga pamasahe pa at mga takot sa magulang. Magpapaalam at uuwi.

Madami akong natutunan sa halos dalawang buwang pagpra- practice. Magugulat ka na lang may matututunan ka pa pala kahit palpak ang kinalabasan.

-Natutunan ko na sa cheering, may mga nagkaka developan ng damdamin. Magkakaroon ng crush tapos hihingin number tapos malalaman mo na lang sila na pala. Ang bilis nga. Sabagay sabay ba naman kayo umuwi gabi gabi eh. Buti na lang di ako na develop sa kung sino sino dahil nag focus ako ng husto sa cheering. At nung mga panahon na iyon, magulo na ang love life ko. Ayoko na siyang dagdagan kahit pa nali- link sa akin ang instructor. (duh?)

-Nalaman ko din na importante ang team work dito, walang mangyayari kung kukutyain mo lang ang isang taong parehong kaliwa ang paa. Kailangan mo siyang turuan dahil ikaw din ang mapapagod kung paulit ulit kayo.

-Kung wala kang kaibigan, sumali ka lang dito at magiging kaibigan mo silang lahat. Pati yung guy na akala mo patahi- tahimik lang dati sa klase niyo, aba'y mala JUSTIN TIMBERLAKE pala sumayaw!

-Natutunan ko din na kailangan nasa kondisyon ang katawan mo. Kung gusto mong pumayat, sumali ka na dito. Pero kailangan ng determination. Kung ayaw mong mapawisan at ayaw mong maamoy ang umaalingasaw mong amoy, sa bahay ka na lang at mag aircon.

-Kahit papaano, nakaka- miss pag nasa bahay ka lang. Feeling ko kasi ng mga panahon na iyon, sa kalye na ako nakatira eh dahil umuuwi na lang ako para matulog at kumuha ng gamit.

-Kahit anong kinalabasan, sa bandang huli kahit talo kayo, okay lang. Malalaman mo ang pinaka importante sa lahat. Ang makisama, ang magkaroon ng kaibigan. One for all, All for one ang drama namin. Ang mga friendhip na nabuo. Hindi ganoon ka importante ang manalo, dahil feeling ko panalo na kami noong nakasayaw kaming lahat ng sabay sabay at meron kaming nabuo.

Alam mo ba kung ano kinalabasan ng competition?

Ayun, talo.