Birthday Post

Di ko namamalayan na isang linggo na pala mula noong umalis si Soulmate, pero feeling ko isang taon na. Ang hirap lalo na sa gabi dahil sanay ako ng may kayakap. Ngayon kasi magisa na naman ako sa malaking kama at pag nami- miss ko siya ay niyayakap at inaamoy ko na lang ang tshirt na suot niya bago siya umalis. Iniwan niya yun sa akin para di ko siya masyadong nami- miss. At noong mga unang gabi pa nga ay iyak ako ng iyak hanggang sa sumakit ang ulo ko at hanggang sa makatulog ako. At kung sa tingin niyo ay ligtas na ako sa umaga, pag gising ko ay nahihirapan pa din ako. Sanay kasi ako na pag gising ko ay may kayakap pa din ako, pagnakakarandam na ako ng ganoon ay tumatayo na ako at inililigo na lang ang pakirandam na iyon. Pagdating naman sa office ay isinusubsob ko ang sarili ko sa pagtratrabaho para wala na akong maaalala na kung anu- ano. At sa totoo lang, effective pala yung ganoon. Yung wala akong ibang iisipin kundi ang mga ginagawa ko. Isa pa sa mga bagay na nahihirapan ako ay ang pagbisita ko sa little house in the city namin, which is ibang iba lalo na pag wala doon si Soulmate. Parang I don't belong there pag wala si Soulmate. Para akong outcast sa sarili kong pamamahay. Buti na lang talaga at pinayagan ako ng mga magulang ko na dito muna ako sa bahay mag stay. May net din kasi dito at makakachat ko pa si Soulmate. Nakita ko din ang pagkakaiba ng perosnal kayong nagkakausap at ang pagcha- chat lang sa net. Pag nagcha- chat kasi, hindi ko siya mahawakan, ni hindi ko man lang mayakap...

Dahil ito na akong birthday week, ang post na ito will be all about my birthday para masaya... ***Now lets change the mood!!!

Gusto kong batiin ang sarili ko ng isang happy happy happy birthday!!! Hulaan niyo na lang kung ilang taon na ako ah dahil hinding hindi ko aaminin! hehe! Clue: Below twenty! Akalain niyo, nakaabot ako sa edad na ito. Thank you God at pinaabot mo ako sa ganito, kahit minsan nagtatampo ako sayo kasi hindi mo tinutupad ang mga importanteng wishes ko. Alam ko namang hindi lang ako ang tao sa mundo at baka ang wish ko ay hindi kasing importante ng wish ng iba pero God, I've been good naman di ba? Gusto ko ding pasalamatan ang mga parents ko na super naging understanding sa akin. At sa mga kapatid ko at kay Soulmate na ini- inspired ako. At ang mga friends ko dito sa blog world na too many to mention, I thank you all. Mwahhhhhh!!!

Para sa akin isang milagro na ang pagbi- birthday. Kahit nga bawat gising ko sa umaga, iniisip ko, aba buhay pa pala ako. *Thank God for that. Ibig sabihin hindi pa tapos ang mission ko sa mundong ito.

Ano bang wish ko ngayong birthday ko?

Wish ko sanang mag spaghetti o kahit pansit na lang, wish ko din na sana makasama ko ang family ko sa birthday ko, wish ko din magkaroon ng kandilang hihipan para matupad ang wishes ko, kahit wala ng gifts, ang pagbati at pagalala ay sapat na... Yun lang po!

Oprah Winfrey
The more you praise and celebrate your life, the more there is in life to celebrate.