2009 ko

Hindi ko akalaing matatapos ng ganito kabilis ang taong 2009. Parang kailan lang kasi ang last new year na sinalubong kong magisa. Right, magisa kong sinalubong ang new year na ito kahit pa kasama ko naman sina Mama dito sa bahay ay tinulugan lamang nila ang new year. Walang spaghetti, walang lumpia, walang sald, walang kwitis, walang kaldero at walang ingay. It’s all so strange to me but I celebrated it anyway. Nakakainis isipin na hindi pa kami nakapag chat noon ni Soulmate kasi naman nasa hospital siya. Yah right, nasa hospital siya dahil inooperahan siya nang mga oras na iyon. Gustuhin ko mang umuwi ay pinigilan ko ang sarili ko dahil hindi pwede, may trabaho pa ako. At isa pa mas mapapakinabang nila ang pera na ipambibili ko ng ticket. Di rin ako makakauwi ngayong pasko dahil sa trabaho na sinasabi ko, as in no vacation for me dahil may isa pa din akong part time. O saan ka pa? Yes I am working very hard, very very hard. Dahil nga mahigpit ang immigration para sa visa ni SM ay kinakailangan kong magipon para makita nila na hindi ako magastos. Anyway ang post na ito ay tungkol sa taong 2009. Ano ba ang nangyari sa akin sa taon na ito? Hindi na kasi nagda- diary so I wanted to keep something para hindi ko makalimutan ang taong ito. At eto na nga ang highlights ng 2009 ko:

First week pa lang ng January ay nakakasad na, dahil nga nasa ospita si SM, super worried ako. Bibili pa ako ng phone card para makatawag sa kanya. Sa pagkakaalala ko ay Papa niya pa ang nakakasagot kasi hindi niya naman dala ang phone niya. Gusto kong umuwi pero nakatakda na kasi ang paguwi ko sa February kaya hindi ko napinagbigyan ang sarili ko dahil uuwi nga ako, di naman kami makakapag loving loving kasi may tahi pa siya so parang useless lang. Tinabi ko na lang ang pera at pinandagdag para sa susunod kong uwi.

February 19, umuwi na nga ako sa Pinas (birthday ng aking asawa) ang pinakaaasam asam kong holiday. 4 days lang yun pero it’s a blast. Nakita ko ang mga kapatid ko na sobrang miss ko na to the bones. Ako pa ang nagayos sa kapatid kong magj- JS prom nang Friday ng hapon, second day ko. At pagkatapos ay pinasyal ko ang little bro ko sa SM Southmall. Grabe tuwang tuwa siya, kumain kami sa Jollibee at nag shopping na din. Eh kung umuwi pala ako noong January ay hindi ako ganito kagalante so thankful na din ako kahit papaano sa aking desisyon. At ano ang ginawa ko? Inorder ang mga pagkaing sobrang na miss ko. Kasama na diyan ang fried chicken sa Jollibee at yung sisig sa may food court pati yung drinks na quickie este quickly pala. Ayun favorite ko yun. Kinabukasan naman, Sabado ay pumunta kami sa Ocean Park! Grabe, daming isda! Well what do you expect? Hehehe! Tapos ay pumunta kami ng SM Molino at doon ay kumain sa Goldilocks! Hay syempre kaya minsan ayokong pumunta sa Pinas kasi ang hirap din umalis eh. Parang dinudurog ang damdamin mo, anyway okay lang. I get over it naman eh aftera few days pagbalik ko ng HK.

March, umuwi si Mama sa Pinas para masaksihan ang graduation ng kapatid kong si Jean at naiwan na naman kami ni Dad dito. Sa mga panahong ito ay napansin kong napapadalas na ang away namin ni Soulmate which is not good.

May ay tuluyan na talaga kaming nagaway ni Soulmate. I wont go into details here pero lets just say na halos isumpa na namin ang isa’t isa. Take note, magasawa na po kami. Nakagawa ako ng mga bagay na sobrang nire- regret ko dahil sa sobrang inis ko sa kanya, todo ang iwas namin sa isa’t isa. Iyon na ata ang pinakamalalang kinahantungan ng relasyon naming dalawa. We even tried to part ways, or should I say na ako na ang tuluyang sumuko. Akala ko wala ng pagasa. Feeling ko uli tuloy ay malaya na ako. Time passed na para bang single na lang ako hanggang sa dumating ang June.

Dahil nga feeling ko ay nagagawa ko na ang lahat ng gusto ko ay naisipan kong magbakasyon kasama ang ilang kasama ko sa trabaho na naging super ka close ko naman. Pumunta kami sa Guangzhou, sa Chimelong resort. Grabe! Ganoon pala ang pagtra- travel sa ibang lugar, ang saya. Kakaloka. Unang araw ay pumunta kami sa Chimelong watrer park at bukod sa pagswi- swimming ay iba’t ibang rides ang naranasan ko na alam kong once in a life time ko lang mararanasan kaya kumagat na ako. Feeling ko nga mahihiwalay na ang katawan ko sa ulo ko nang mga oras na iyon. Sa mga panahon nga na ito ay naisip kong pwede pala akong mag model ng swimsuit. Wahahaha! Oy bawal kumontra, kumontra, inggit lang! hahaha! Tapos kinabukasan ay pumunta kami sa chimelong zoo, grabe grade 1 pa ata ako nang huli akong pumunta sa zoo kaya para akong bata nang makakita ako ng giraffe. Ang saya saya. Hindi ako nakapag relax ng ganito sa buong buhay ko. Walang worries! Tapos noong gabi pa ay nanood kami ng circus, grabe sosyal. 5* talaga ang dating. Wala akong masabi. As in. Try niyo yun bisitahin. Tapos gabi gabi pa kaming nag swi- swimming sa pool at minsan sa umaga pagkatapos mag breakfast ng masarap na agahan, na sobrang sarap sa katawan dahil summer noon. Doon ko din naranasan ang magpa- massage nang may bayad. Grabe, nakakakiliti. Bakasyon talaga ang dating. Tapos noong last day namin ay pumunta kami sa Chimelong paradise. Grabe doon ko naranasan ang ten intervention na halos ikahimatay ko. Sampung ikot ba naman di ba? Sa totoo lang kami lang ata ang pinoy doon eh, lahat puro chinese! Hindi pa siya masyadong nadi- discover pero can’t wait na madiscover yun ng ibang foreigners, for sure pagpi- piyestahan doon. Astig naman kasi talaga. Idagdag mo din pala sa experience na yun ang gabi gabi naming pagsasama sa hotel na yun. Walang katulad.

Pagkauwi ko ay napagisip isip ko na anu pa man ang dumating sa akin, iisang tao pa din ang kailangan ko, iisa lang ang taong gusto kong maging kahati ng kasiyahang nararandaman ko, walang iba kundi ang asawa ko. Shocks drama! That’s true. Para bang he’s my home so walang kwenta ang kasiyahan pag wala siya kahit minsan ay loko loko tong mokong na ‘to. Well, nagkaayos nga kami aftera few weeks.

July naman ata yun nang pumunta kami sa Macau, libre ng boss namin. Wahahaha! Dahil trabaho naman talaga ang pinunta namin doon ay hindi ko na enjoy masyado ang paglilibot dahil nasa isang grupo kami at hindi naman pwedeng mag wander around pwera na lang noong hapon. Astig ang Hotel Venetian na tinulugan namin noong gabing iyon. Five star yun at Bella Suite pa ang naka book sa amin. Nakapasyal din naman kahit papaano lalo na doon sa fisherman’s wharf ba yun? Tapos kinahapunan ay nag relax kami sa swimming pool tapos ay nag dinner at naglibot libot sa nakakaligaw na hotel na yun. Kung ang Hong Kong ay sinakop noon ng British churvas ang Macau naman ay pinamunuan ng Portugal Echos.

Oo nga pala, dumating na din ang aking Inay kaya feeling ko ngayon ay only child na naman ako.

And guess what, August came with Soulmate. Sinundo ko siya sa Airport at nagsimula na nga kaming tumira sa iisang bahay, actually maliitlang siya na bachelor’s pad para maprocess na din ang papers niya such as visa. Naranasan ko din sa wakas ang buhay magasawa. Magisip ng kung ano ang uulamin, maglambingan hanggang sa makatulog at ang paghahangad na makauwi agad sa work dahil mamasyal naman kami sa kahabaan ng Hong Kong. Sa loob ng sixty days na inilagi niya dito ay sobrang natuwa ako. Although minsan may pagtatalo kung sino ang maghuhugas ng plato o kung sino ang maglalaba ay naisasaayos naman namin ang lahat. May isang gabi pa nga na may bonus uli ako sa Regal Oriental Hotel sa Hong Kong kung kaya ito ay parang naging second honeymoon namin.

Masakit man noong umalis si SM, sa awa ng Diyos at nakapag get over naman ako at muli ay nasasanay na naman ako na long distance uli kami. Sabi nga sa MMK, ang love daw ay nate- test ng time and distance. Hmm super relate ako diyan to the highest level. So I guess tried and tested na ang sa amin di ba?

Dumating ang ilang struggles ko sa work pero heto ako ngayon at nagtratrabaho pa din sa same office, may kaibahan nga lang ngayon. This time kasi may part time na ako tuwing Linggo, for the mean time lang naman pero sobrang nage- enjoy ako sa pagbabantay ng isang accessories shop, libreng sukat at minsan ay meron akong discount sa mga anik anik doon. Libre pa ang food. Wahahahah! Hilig ko na kasi talaga yun kahit dati pa, may pagkakikay din naman kasi ako.

Bukod sa napuntahan ko, ay masasabi kong isa sa mga achievements ko ang nakatapos ako ng isang nobela na hanggang ngayon ay pinagiipunan ko pa din ng lakas ng loob kung ano ba ang dapat kong gawin dito.

So far yun pa lang naman ang highlights. i am very much looking forward sa 2010, feeling ko kasi mas madaming adventures sa taong ito. Well hindi naman kailangan na bonggang bongga ang mga pangyayari sa taon mo eh, para sa akin, mas nagiging memorable ang isang oras depende sa kung ano ang nararandaman mo dito, may natutunan ka ba o wala? Nagsaya ka ba o wala lang. Mabuti na yung mag pakirandam kaysa naman sa boring ang buhay. Life is a book, and you are the writer of it, sabi ng isa sa mga nabasa kong quotation. Try to make the best out of it.